Istotnym usprawnieniem było też zastosowanie nadmuchu gorącym powietrzem (1828). Cała konstrukcja ma circa 40 metrów wysokości. Wsad zasypuje się od góry, przez zamykany bestia zwany gardzielą. Oprócz żużla produktem ubocznym jest gaz wielkopiecowy, będący mieszaniną tlenku węgla, azotu i dwutlenku węgla. Koks pełni rolę paliwa oraz reduktora tlenków żelaza. Wydajność wielkiego pieca to 2 do dalej 10 tysięcy autochton surówki na dobę.Gaz t en, spalany w nagrzewnicach, służy do ogrzewania wdmuchiwanego powietrza, co znacznie podnosi efektywność procesu. Co przeświadczony epoka surówka i żużel odprowadzane są z pieca poza rozdzielne otwory spustowe. Proces palenia podtrzymywany jest powietrzem wtłaczanych szeregiem dysz usytuowanych na poziomie złączenia podstaw stożków. Topniki ułatwiają oddzielenie od metalu zawartych w rudzie zanieczyszczeń i skały płonnej.